قرارداد اجاره ملک مسکونی

طبق ماده 466 قانون مدنی، اجاره عقدی است که به موجب آن مستاجر مالک منافع عین مستاجره می­شود، اجاره دهنده را موجر و اجاره کننده را مستاجر و مورد اجاره را عین مستاجره می­گویند. قرارداد اجاره در عرف شایع در جامعه، قرارداد اجاره ملک مسکونی است که در این قرارداد، مالک منافع ملک خویش را در برابر مبلغ اجاره­بها در اختیار مستاجر قرار می­دهد.

در قرارداد اجاره ملک مسکونی، لازم است در متن قرارداد به موارد مهمی که ممکن است موجر و مستاجر را با اختلاف مواجه کند تصریح شود، برای مثال تصریح به این مطلب در قرارداد اجاره مسکونی که خانواده مستاجر چند نفر هستند، یا تعیین تکلیف موضوع نگهداری حیوانات که ممکن است موجب اذیت همسایگان گردد در قرارداد می­تواند مفید باشد؛ همچنین نحوه استرداد قرض الحسنه نیز بهتر است در قرارداد تعیین تکلیف شود و واریز وجه به شماره حساب معرفی شده در قرارداد رافع مسئولیت موجر تلقی شود؛ در مقابل، لازم است مستاجر به موضوع مالکیت موجر و هویت و اختیار امضاکننده قرارداد توجه نماید و ترجیحاً وجه قرض الحسنه و اجاره­بها را به حساب شخص موجر واریز کند نه شخص دیگری.

 در ذیل نمونه­ای از «قرارداد اجاره ملک مسکونی» قرار داده شده است. این قرارداد، با محوریت موجر تنظیم گردیده است.