قرارداد حق العمل کاری

طبق ماده 357 قانون تجارت، حق‌العمل‌کار کسی است که به نام خود ولی به حساب دیگری (‌آمر) معاملاتی کرده و در مقابل حق‌العملی دریافت می‌دارد. معمولاً میان حق­العمل­کار و آمر، قرارداد حق ­العمل ­کاری بسته شده و حق­العمل­کار صرفاً بابت انجام اموری که به وی سپرده شده است مستحق دریافت حق­العمل خود خواهد بود و در سود و منفعت عمل انجام گرفته شراکتی ندارد.

قرارداد حق­العمل­کاری یکی از قراردادهای پرکاربرد در تجارت است، از جمله موارد کاربرد آن در واردات کالا می­باشد که به موجب آن شخصی که دارای سرمایه است به عنوان آمر با حق‌العمل‌کار قرارداد می­نویسد تا وی که دارای کارت بازرگانی است تشریفات ورود کالای مورد نظر وی را انجام داده و در مقابل کارمزدی دریافت نماید.

از جمله مواردی که در قرارداد حق‌العمل‌کاری لازم است تعیین تکیلف شود می­توان به موارد زیر اشاره کرد:

1-میزان کارمزد حق‌العمل‌کار؛

2-تعیین هزینه­ها، نحوه و زمان پرداخت آن­ها؛

3-مسئولیت تلف و نقص کالا؛

4-وضعیت مالکیت کالا؛

5-تعهدات هریک از طرفین با توجه به فرآیند واردات کالا از مرحله­ی ثبت سفارش تا تحویل کالا در مقصد.

و موارد دیگری از این دست که تصمیم­گیری در خصوص آن و درج در متن قرارداد حق‌العمل‌کاری ضروری به نظر میرسد.

برای بهره­مندی بیشتر، نمونه­ای از «قرارداد حق‌العمل‌کاری» در عرصه واردات کالا در ذیل قرار داده شده است. این قرارداد از منظر حق‌العمل‌کار و به نفع وی تنظیم گشته است